piątek, 21 lipca 2017

Darmowe presety dla Lightrooma cz.1 fotografia podróznicza

Jako że mamy sezon wakacyjny, wybrałem dla Was pięć świetnych presetów które dobrze się sprawdzą na zdjęciach z podróży! Często stosuję je do wstępnej obróbki swoich zdjęć.



Ponieważ robię zdjęcia w RAW'ach, zazwyczaj na samym początku używam Adobe Lightroom. To potężny program do wywoływania RAWów i obróbki kolorystycznej zdjęć. Na początku Lightroom wydawał mi się strasznie skomplikowany i „nie do ogarnięcia”, ale naprawdę warto poświęcić czas na jego naukę bo daje ogromne, niesamowite wręcz możliwości niedostępne w innych programach.

Co to są presety?


Preset to nic innego jak zestaw ustawień, który w szybki sposób możemy zaaplikować na wybrane zdjęcie bez konieczności przechodzenia do poszczególnych zakładek modułu Develop. Preset może się na przykład składać z korekty ekspozycji, kontrastu oraz nasycenia barwy. Te trzy wartości zostaną złączone w jeden zestaw, który będzie umieszczony w jednej zakładce. Umiejętne użycie presetów może zdecydowanie skrócić naszą pracę nad zdjęciem. Jednak, jak widać na poniższych fotografiach, zastosowanie presetu może - ale nie musi - wiązać się z zakończeniem edycji zdjęcia. Zazwyczaj jest to tylko punkt wyjścia do dalszej korekty forografii. Żaden preset nie zastąpi bowiem samodzielnej, profesjonalnej postprodukcji zdjęć, w której liczą się przecież szczegóły oraz indywidualny styl. Analogicznie nie ma też uniwersalnego presetu, który pasowałby do każdego rodzaju zdjęć, nie ma również ujęcia, do którego pasowałyby wszystkie presety. Wszystko zależy od oświetlenia, kolorystyki, a także naszego gustu.

Wybrałem jednak dla Was 5+ presetów które świetnie wyglądają na fotografiach z podróży i są za darmo!

Presety fotografii podróżniczej

Niebawem kolejny zestaw presetów, już  mojego autorstwa. Jezeli  temat presetów  chcielibyście pogłębić, przygotuję wideoporadnik jak zainstalować i używać presetów w LR. Dajcie znać w komentarzach. :)

czwartek, 12 stycznia 2017

Jaką głowicę fotograficzną wybrać?


Rozróżniamy dwa rodzaje głowic do statywów profesjonalnych czyli głowice foto i video. O ile głowice video mają podobną konstrukcję i w każdym z ich typie chodzi o jak najbardziej płynną zmianę położenia z możliwością regulacji docisku/oporu o tyle głowice fotograficzne możemy podzielić na 3D, kulowe a także specjalistyczne głowice do panoram.

Przeznaczenie głowicy, czyli do czego jakiej używać?


Tutaj znów możemy określić przeznaczenie danej grupy głowic i tak głowice 3D najczęściej używane w fotografii studyjnej pozwolą zmienić położenie aparatu tylko w danej płaszczyźnie nie zmieniając innych ustawień np. gdy mamy już ustawiony kadr i chcemy tylko lekko podnieść go w pionie lub wyrównać poziom używamy regulacji tylko wybranej płaszczyzny.

Głowice joystick-owe są odmianą głowic kulowych a ich budowa przypomina rączkę popularnego joysticka. Pozwala na bardzo szybkie zwolnienie blokady poprzez chwycenie pełną dłonią i wciśnięcie przycisku blokującego. Ustawienia kadru można w nich dokonać jedną ręką, bez odrywania oka od wizjera aparatu. Ponieważ głowice tego typu są stosunkowo wysokie mocno zwiększają wysokość statywu, co często jest ich dodatkowym atutem. Na zdjęciu Manfrotto 327RC2.

W głowicach kulowych odblokowuje się wszystkie płaszczyzny regulacji dzięki czemu nadają się one np. do fotografowania wydarzeń sportowych lub przyrody gdy musimy szybko zmienić cały kadr a co za tym idzie położenie aparatu we wszystkich płaszczyznach – odblokowujemy wtedy jednym pokrętłem głowicę, ustawiamy żądaną pozycję i szybko blokujemy ponownie.

Głowice panoramiczne przeznaczone są dla specjalistycznej grupy odbiorców, którzy natrafili na problem „rozjeżdżania się” zdjęć podczas składania w całość serii wykonanych na normalnych głowicach foto. Wynika to z faktu, że w normalnych głowicach oś obrotu statywu przechodzi najczęściej przez środek aparatu, dokładnie przez miejsce mocowania aparatu a aby uniknąć efektu rozjeżdżania oś obrotu powinna przechodzić przez punkt nodalny obiektywu. Obrót aparatu wokół tego punktu nie powoduje przesuwania się względem siebie pierwszego i dalszych planów. Dla każdego obiektywu (w obiektywach typu zoom – przeważnie odrębnie dla różnych ogniskowych) punkt ten należy wyznaczyć doświadczalnie.

Głowica wbudowana czy zewnętrzna?


Nie polecam kupowania statywu z wbudowaną głowicą, gdyż statywy takie są dużo gorsze. I nawet nie chodzi o to, że głowica nie jest wymienna. Statywy takie są robione z myślą o amatorach i są po prostu źle skonstruowane, chybotliwe, zaciski na nogach takie, że zaraz poodpadają, nogi plastikowe, mocowanie aparatu malutkie, udźwig mały itd.

Jednak jeżeli jesteś amatorem, nie bawisz się w profesjonalną fotografię, nie sprzedajesz zdjęć w bankach zdjęć oraz uważasz, że po prostu nie potrzebujesz lepszego, droższego statywu, to powinieneś kupić statyw z wbudowaną głowicą - gdyż i tak nie odczujesz różnicy z lepszego sprzętu a nie ma co przepłacać.

Głowica kulowa czy 3D?

Głowica kulowe blokowane są za pomocą pokrętła. Ich niewątpliwym plusem jest łatwość w zmianie kąta fotografowania. Po zwolnieniu zacisku szybko i łatwo możemy ustawiać aparat pod nowym kątem. Im większa jest kula, tym stabilniejsza głowica.
Manfrotto 410 była pierwszą wprowadzoną na rynek głowicą z przekładniami zębatymi o ruchach we wszystkich trzech płaszczyznach. Założeniem było dostarczenie fotografom głowicy, która łączy szybkość głowicy kulowej z precyzją głowic 3D.

Plusem głowic 3D jest możliwość zmiany położenia po konkretnej płaszczyźnie co zapewnia większą kontrolę nad kątem, jednak zajmuje minimalnie więcej czasu.


Na co zwrócić uwagę przy wyborze głowicy?


Dopuszczalny udźwig.

Głowica tak jak i statyw ma krytyczny udźwig, im większy tym lepszy, ale nie należy przesadzać, aparaty nawet z dużymi obiektywami nie ważą niewiadomo ile - 5kg spokojnie powinno wystarczyć.

Szybkozłączka

Szybkozłączka, czyli płytka szybkiego mocowania, to płytka głowicy, do której przytwierdzany jest aparat. Jest ona przymocowana do głowicy na zatrzask lub dokręcana. Odblokowując zatrzask możemy szybko i łatwo wpiąć/wypiąć przytwierdzony do statywu aparat. Szybkozłączka ułatwia przytwierdzanie aparatu do statywu, gdyż łatwiej przytwierdzić płytkę do aparatu niż aparat do całego statywu.
Rozwiązaniem, które stało się swego rodzaju standardem w dzisiejszych czasach, zostało opracowane przez firmę Arca-Swiss w 1990 i od tego czasu została spopularyzowana jako "Arca-Swiss System Quick Release". Ideą systemu szybkiego uwalniania jest dość prosta i skuteczna. Prawie wszyscy zawodowi fotografowie, którzy korzystają z super-teleobiektywów używają systemu  Arca-Swissw celu ułatwienia korzystania dzięki stabilności i kompatybilności.


Poziomica

Przydatny dodatek, dzięki niej łatwo wrócisz do pionowego ustawienia głowicy.

Podsumowując to podstawowe zestawienie, należy odpowiedzieć sobie na pytanie zadane na wstępie – do jakich zdjęć chcemy używać głowicy oraz ewentualnie jakie fundusze chcemy przeznaczyć na jej zakup.

środa, 4 stycznia 2017

Jak dobrać statyw fotograficzny

studioeb

Statyw to jeden z najważniejszych – jeśli nie najważniejszy z dodatkowych elementów wyposażenia każdego fotografa. Przydaje się zarówno do zdjęć studyjnych jak i plenerowych. Otwiera przed fotografem pewne możliwości, które wcześniej były praktycznie niemożliwe. Dzięki zastosowaniu statywu maksymalny czas naświetlania jest ograniczony tylko możliwościami posiadanego aparatu.

A więc na co zwrócić uwagę przy wyborze statywu?

1. Udźwig. Ogólnie rzecz ujmując im większy udźwig, tym lepiej, gdyż w w przypadku zakupu nowego, dużego obiektywu nie będziesz musiał wymieniać statywu. Dla zastosowań półprofesjonalnych całkowicie wystarczy udźwig 5-10kg. Należy pamiętać, że parametry udźwigu są nie tylko wykorzystywane przez ciężar aparatu z obiektywem. Dobre statywy posiadają haczyki pod kolumną centralną do obciążenia ciężarkami. Dodatkowe obciążenie zwiększa stabilność i wyklucza przypadkowe potrącenia i drgania w trakcie robienia zdjęć. 

2. Wysokość. Wysokość statywu to jego główna cecha, ponieważ bezpośrednio wpływa na to, jakie zdjęcia będziemy mogli nim robić.  Maksymalna wysokość statywu powinna pozwolić na swobodne robienie zdjęć bez pochylania się. Dobre statywy zaopatrzone są w wysuwaną kolumnę centralną, dzięki niej można zwiększyć wysokość statywu. Kolumnę powinno się wysuwać, gdy jest to niezbędne, po maksymalnym wysunięciu nóg, gdyż przez to tracimy stabilność. Stabilność statywu jest największa, gdy kolumna jest całkowicie wsunięta. 


fotografia studioeb
Statyw Manfrotto MT055. Gniazdo Easy Link do podłączenia dodatkowych akcesoriów np. lampa błyskowa, lampa LED lub urządzenie mobilne.

3. Liczba łączeń nóg. Nogi statywu mają wysuwane części - zwykle od 3 do 5. Im mniej części, tym lepiej, gdyż każde łączenie części jest potencjalnym słabym punktem, które może źle wpłynąć na stabilność i ewentualne usterki statywu. Mniejsza liczba części to też krótszy czas rozstawiania statywu, jedyną wadą jest większa długość statywu. 


manfrotto MT055
Statyw Manfrotto MT055 z możliwością przełożenia kolumny centralnej do pozycji poziomej.. Dodatkowo kolumna ta, może być okręcana o 360 stopni. Kolumnę centralną można też przełożyć o 180 stopni, tak by głowica znajdowała się pod spodem. Dzięki temu statyw tego typu znajduje zastosowanie w wielu dziedzinach fotografii.  /fot. zdjęcie prasowe Manfrotto

4. Poziomica. Robiąc zdjęcie chcemy, żeby były zrobione prosto - w płaszczyźnie lewo-prawo i/lub góra-dół. Poziomica wbudowana w statyw z pewnością nam to ułatwi. 

5. Ciężar. Im statyw cięższy, tym stabilniejszy, niestety także cięższy do noszenia. Im statyw lepszy, tym lepsza stabilność przy mniejszej wadze... ale z reguły droższy. 


6. Solidność wykończenia. Przed zakupem statywu warto obejrzeć go na żywo, pooglądać, potestować. Oprócz powyższych cech ważna jest także solidność wykonania poszczególnych elementów. Im więcej metalowych części (aluminiowe a najlepiej karbonowe), tym lepiej, wszelkich plastików trzeba się wystrzegać.


Statyw Vanguard VEO 265AB idealnie nadaje się do fotografii outdoorowej. Głównie ze względu na wagę, rozmiary po złożeniu, a także na wysuwane, gumowe stopki, które można odkręcić lub dokręcić wedle sposobu używania statywu. Np. w plenerze dokręcamy,co pozwoli nam zakotwiczyć statyw na bolcach w miękkim gruncie dla poprawy stabilności statywu. 

Jaki rodzaj statywu wybrać? 

Wybór w dużej mierze zależy od przeznaczenia statywu i oczekiwań przyszłego właściciela. Sam niedawno szukałem statywu do zastosowania studyjnego i plenerowego. Ostatecznie wybór padł na statyw, który służy jako główny w fotografii produktowej i makrofotografii - Manfrotto MT055 XPro3. Ciężki, ale za to wykonany bardzo porządnie. Używam z głowicą 3D i wszystko trzyma się bardzo stabilnie oraz nie ma żadnych drgań. Statyw posiada wiele możliwości ustawienia nóg i kolumny centralnej. Nogi z 3 sekcji gwarantują szybkie rozkładanie i składanie statywu oraz mniej drgań. Jeśli chodzi o wady to na pewno waga i spore rozmiary nawet po złożeniu, przez co raczej wykluczają możliwość noszenia tego statywu na jakieś dłuższe wędrówki. Dlatego jako statyw dodatkowy(wykorzystywany głównie w plenerze) mam VEO 265AB. :)


fotografia studioeb.pl
Statyw MT055 XPRO3 podczas pracy w studiu. Fotografia produktowa. /fot. Studio EB

wtorek, 27 grudnia 2016

Jak zrobić ostre zdjęcie z ręki?

jak zrobic ostre zdjecie z ręki

Za każdym razem, gdy fotografujesz z ręki w niesprzyjających warunkach oświetleniowych, ryzykujesz poruszenie zdjęcia i zmniejszenie jego ostrości. Najlepszym rozwiązaniem jest umieszczenie aparatu na statywie. Ale co zrobić, gdy zmuszeni jesteśmy wykonać zdjęcia trzymając aparat w rękach? 

 Gdy następnym razem znajdziesz się w takiej sytuacji i będziesz chciał się zatroszczyć o szczególną ostrość obrazu, wypróbuj sztuczkę, którą posługują się w tego typu przypadkach zawodowi fotograficy: włącz tryb zdjęć seryjnych. Po włączeniu tego trybu przytrzymaj spust migawki wciśnięty nieco dłużej, wykonując w ten sposób kilka zdjęć jedno po drugim. Czasem sam ruch lustra lustrzanki powoduje poruszenie obrazu. W serii zdjęć lustro po pierwszej klatce jest już u góry, porusza się wyłącznie migawka. Można wówczas mieć nadzieję na to, że spośród kilku lub kilkunastu zarejestrowanych w ten sposób fotografii przynajmniej jedna będzie idealnie ostra; a jeśli ujęcie, które chcesz zarejestrować, jest bardzo ważne, to wystarczy jedna dobra fotografia, by wykorzystać niepowtarzalną niekiedy szansę na zrobienie zdjęcia. 


W niektórych aparatach w trybie HDR możemy włączyć automatyczne wyrównanie - jest to przydatne, gdy fotografujemy z ręki i kolejne kadry mogą być przesunięte


Ostrość zdjęć a przysłona.
 
  Użycie największego otworu względnego obiektywu skutkuje uzyskaniem bardzo małej głębi ostrości, natomiast stosowanie najmniejszych otworów przysłony powoduje ogólne zmiękczenie fotografii, ze względu na zjawisko dyfrakcji. Obiektywy dają zwykle najostrzejszy obraz w środku zakresu, w okolicach f/5,6–11. Rozmycie to może przybrać formę lekkiej miękkości lub totalnego bałaganu.
    Aby uzyskać ostre zdjęcia wykonywane z ręki, należy stosować starą, dobrą zasadę korzystania z czasu naświetlania nie dłuższego niż 1/ekwiwalent ogniskowej obiektywu - zatem używając obiektywu 200 mm zamocowanego do pełnoklatkowej lustrzanki, można uzyskać ostre ujęcia przy czasie ekspozycji wynoszącym 1/200 s lub krótszym. 
   Fotografując aparatem z mniejszą matrycą - formatu APS-C - ten sam obiektyw będzie już wymagał zastosowania czasu otwarcia migawki około 1/320 s, ponieważ współczynnik pozornego wydłużenia ogniskowej 1,6x (dla Canon) lub 1,5x(dla Nikon)takiego aparatu spowoduje zwiększenie wartości ogniskowej z 200 do 320 mm. Oczywiście, najnowsza generacja systemów stabilizacji obrazu sprawia, że obecnie znacznie łatwiej jest uzyskać ostre fotografie z ręki.


W porównaniu z optyką stałoogniskową, obiektywy typu zoom stanowią pewien konstrukcyjny kompromis - im większy zakres ogniskowych, tym trudniej o zachowanie wysokiej jakości obrazu. Wiele tańszych obiektywów tego typu ma bardzo słabą ostrość na krańcach zakresu ogniskowych dając najostrzejszy obraz w średnim zakresie zoomu.



Fotografuj jak snajper. 



   Fotografowanie na wstrzymanym oddechu to jeden ze sposobów niwelujących poruszenie zdjęcia. Zakładając, że nie dostałeś zadyszki stań tak, by oprzeć się na wysuniętej do tyłu nodze. Trzymając oburącz aparat dociśnij łokcie do klatki piersiowej, lewą dłoń podłóż pod obiektyw, wstrzymaj oddech, przyłóż aparat do oka, skup się i wciśnij spust migawki. Wystarczy by wykonać zdjęcia o czasach naświetlania niewiele dłuższych od wartości jaka powstaje przez podzielenie liczby 1 przez długość ogniskowej obiektywu. Przy dłuższych czasach warto oprzeć się dodatkowo o coś stabilnego, np. ścianę, ogrodzenie bądź drzewo. 


Owin pasek wokół ręki.

Dobrym sposobem jest też owinięcie nadgarstków paskiem, na którym nosisz aparat. W ten sposób dodatkowo stabilizujesz całość układu: ty plus aparat.Pasek powinien być dość mocno napięty, co sprawia, że trzymany aparat spoczywa w dłoniach pewnie i stabilnie.


Tego nie praktykuj!

Najgorszym z możliwych sposobów rekompensowania złych warunków oświetleniowych jest zwiększanie otworu przesłony(np. z f/5,6 do 1,8). W skrajnych warunkach może ci przyjść do głowy pomysł by np. wnętrze kościoła, groty, czy też innego pomieszczenia słabo naświetlonego zarejestrować na małej głębi ostrości. Pamiętaj, że w ten sposób tracisz ostrość i jakość! Lepiej wysilić się i poszukać jakąś namiastkę statywu.

Przykładowe pozycje, prezentowane przez Alexa Jensena - amerykańskiego fotografa. Przedstawione wyżej postawy będa pomocne podczas fotografowania na dłuższych czasach otwarcia migawki / fot. Alex Jensen

piątek, 1 lipca 2016

Letni Plener Fotograficzny 2016

Nadeszło lato a z nim dłuższe wieczory, Słońce później zachodzi dzięki czemu mamy czas przyjrzeć się tej tzw. "złotej godzinie". 


Co to jest złota godzina?


złota godzina - zdjęcie wykonane po wschodzie Słońca

To specyficzna pora dnia zaraz po wschodzie bądź tuż przed zachodem naszej gwiazdy, cechująca się określoną temperaturą barwową (między 2000 a  3500K). Dla wielu fotografujących jest kapitalną sprawą; pozwala uzyskać nietypową, nieosiągalną w innych sytuacjach kolorystykę. Słońce położone nisko nad horyzontem gwarantuje jaśniejsze cienie, niższy kontrast i mniejsze ryzyko przepalenia poszczególnych fragmentów kadru – zwłaszcza w zestawieniu z fotografowaniem w godzinach południowych. Pamiętajcie tylko, że nierzadko może przydać się Wam statyw. Światła będzie już mniej, co siłą rzeczy wymaga podniesienia czułości ISO bądź stosowania dłuższych czasów otwarcia migawki. Istotną sprawą może być ponadto właściwe ustawienie balansu bieli – nierzadko pozostawienie aparatu w trybie automatycznym zaskutkuje zniwelowaniem efektu, na który czekaliśmy. Alternatywą jest zapisywanie plików RAW, gdzie temperaturę możecie dobierać samodzielnie.

złota godzina - zdjęcie wykonane przed zachodem Słońca


Zapraszamy na plener fotograficzny wszystkich wielbicieli owej sztuki. Nasze spotkania będą tworzone z myślą o Was drodzy fotografowie, aby pogłębić sztukę robienia zdjęć, wymienić się doświadczeniami, nauczyć się czegoś nowego.

Udział w naszych cyklicznych meetingach będzie otwarty dla wszystkich, bez względu na płeć, wiek, czy zdolności. Chodzi tylko o to, aby połączyć przyjemne z pożytecznym, czyli robieniem tego, co kochacie ze zdobywaniem nowych umiejętności w towarzystwie nowych ludzi, których łączy wspólna pasja - fotografia. Jedynym wymogiem jest posiadanie własnego aparatu - analogowego, cyfrowego lub lustrzanki.


Fotografów chcących wziąć udział w meetingu prosimy o zapisanie się poprzez stronę na FB (zakładka 'wydarzenia').

https://www.facebook.com/events/1725318964391004/

piątek, 27 maja 2016

Jak umiejętnie korzystać z odbłyśników

blendy fotograficzne
różne rodzaje blend fotograficznych

Techniki oświetleniowe. Jak poprawnie wykorzystać odbłyśniki w fotografii.


W fotografii wszystko sprowadza się do światła. Uzyskanie pożądanych efektów i poprawnego, atrakcyjnego zdjęcia możliwe jest tylko przy odpowiednim świetle. Pozwala to wydobyć z obrazu wszystkie szczegóły, dzięki czemu zdjęcie jest ciekawe wizualnie.
 Jedno z niedocenionych narzędzi przez początkujących fotografów to wszelkiego rodzaju  reflektory(odbłyśniki). A jest to sprzęt, który każdy fotograf powinien mieć pod ręką podczas swojej pracy w studio jak i poza nim.

Jeżeli nigdy wcześniej nie korzystałeś z blend, to na początku może się wydawać nieco trudne dobranie odpowiedniej. Na rynku jest tyle różnych kształtów, kolorów, rodzajów i funkcji że można z tego dostać zawrotu głowy. 


A więc jaki reflektor wybrać?


Jeżeli strzelacie portrety indywidualnie i głównie w terenie warto rozważyć zakup bardziej przenośnej opcji, najlepiej trójkątnej z uchwytem. Większe blendy rozpraszają światło na szerszej przestrzeni, dzięki czemu światło mięknie. W studio lepiej skupić się na większych gabarytach, są one idealne do wykorzystania jako wypełnienie światłem, ale mogą być nieco kłopotliwe na zewnątrz ze względu na gabaryty.


Jaki kolor wybrać?


Kolor srebrny odbija światło, doświetla, jest stosowany do uzyskania wysokiego kontrastu obrazu. idealnie nadaje się do filowania, zdjęć produktowych oraz do fotografii czarno-białej.

Kolor złoty tworzy naturalne ciepłe barwy, służy do wypełnienia obrazu ciepłymi kolorami, idealnie nadaje się do podkreślenia obrazu przy pracy w plenerze lub w portretach wewnątrz naśladując światło słoneczne.


Kolor biały w blendzie odbija znaczniej mniej światła niż złoty ale jest znacznie bardziej uniwersalny do zastosowania w studio i w plenerze. Białe blendy można wykorzystać na dwa sposoby, odbić od nich światło lub zasłonić je. W przeciwieństwie do blend w kolorze srebrnym lub złotym(które odbijają światło ostre, kontrastowe) blendy białe odbijają delikatne światło miękkie.

Kolor czarny zastosowany w blendzie służy do pochłaniania światła, taka blenda przydaje się głównie przy fotografowaniu przedmiotów odbijających światło(szkło, biżuteria) w celu wyeliminowania niepożądanych odblasków. Zastosowanie czarnej blendy będzie widoczne także w plenerze, podczas fotografowania w ostre słoneczne światło - pogłębia cienie, zmniejsza lub niweluje niepożądane odbicia światła na fotografowanym obiekcie.

Kolor transparentny zastosowany w blendach dyfuzyjnych jest najprostszym, ale bardzo skutecznym elementem rozpraszającym światło. Taka blenda świetnie sprawdzi się w plenerze do rozproszenia mocnych promieni słonecznych aby uniknąć przepalenia szczegółów na fotografowanym obiekcie.

Jak i kiedy stosować?


Zastosowanie blendy jest dziecinnie proste. Wystarczy użyć statywu lub poprosić kogoś o pomoc, by blendę trzymał i odpowiednio ustawił. Otwieramy preferowany rodzaj blendy i kierujemy wiązkę odbitego światła na obiekt, który chcemy fotografować.
Za pomocą blendy możemy doświetlić obiekt z boku, od góry, od dołu – w zależności od pomysłu. Gdy zależy nam na uzyskaniu barw ciepłych lub zimnych, należy zastosować blendę od frontu albo od dołu. Jeśli zamierzamy złagodzić zbyt ostre światło słoneczne, pomoże nam blenda rozpraszająca, którą najlepiej usytuować nad fotografowanym obiektem. W ten sposób dokładnie oświetlimy obiekt, unikając przy tym niechcianych ostrych cieni.

Wybierając blendę, warto zwrócić uwagę na aspekty takie jak:


  • jakość zastosowanego płótna – solidnie wykonana blenda nie ściera się ani nie kruszy wraz z upływem czasu; po kilku latach wygląda równie dobrze jak w chwili zakupu; 
  • solidność ramy – stelaż blendy powinien być elastyczny po to, aby wytrzymać częste składanie i rozkładanie w razie transportu. 

czwartek, 12 maja 2016

Wstęp do fotografii studyjnej cz. 2 - podstawy oświetlenia i ustawienia



Techniki oświetleniowe.



Obrazek po prawej pokazuje kombinacje różnych pomysłów oświetleniowych. Główne światło(main light) jest blisko aparatu i dostarcza najwięcej światła do fotografowanej sceny. To powinno być pierwsze światło jakie ustawimy. Światło wypełniające(fill light) powinno posiadać mniejszą moc dla zapewnienia głębi. Opcjonalnie blenda srebrna(reflector) spełnia zadanie jako światło efektu(dopalenie światłem i eliminacja cieni na twarzy). Lampy na tło (backgr. light 1 i 2), również opcjonalnie nadadzą smaczku całości i wyeliminują niepożądane cienie z tła.


Fakty o oświetleniu oraz ustawienia.


Im szersze źródło światła, tym miększe światło na fotografowanym obiekcie. Szerokie źródło światła zmniejsza cienie, redukuje kontrast, z wąskim źródłem światła jest odwrotnie. Dzieje się tak dlatego, że szerokie źródło promieni świetlnych trafia w cel z kilku kierunków, dzięki czemu wypełnione zostają cienie, co daje bardzie równomierne oświetlenie sceny. 

Czas otwarcia migawki nie powinien być szybszy niż określona prędkość synchronizacji błysku - na większości aparatów jest to zazwyczaj 1/200 lub 1/250, powyżej tych wartości pojawią się czarne pasy na fotografiach.

Moc błysku jest mierzona w watosekundach (Ws), przykładowo lampa studyjna o mocy 400Ws jest zbliżona do liczby przewodniej 64. Jest to wystarczająca moc do pracy przy portretach.

Liczba przewodnia (LP) określa moc lamp błyskowych. Oznacza ona odległość w metrach lampy od obiektu, z jakiej do obiektu dotrze odpowiednia ilość światła do poprawnego naświetlenia filmu ISO 100/21° przy przysłonie f/1.
Liczba przewodnia pozwala na obliczenie wartości przysłony przy fotografii z wykorzystaniem lampy, zgodnie z poniższymi wzorami (przy zwiększaniu czułości musimy odpowiednio zwiększać wartość przysłony, przy przejściu z ISO 100/21° do 200/24° czułość wzrasta 2 razy czyli wartość przesłony musimy zwiększyć o pierwiastek kwadratowy z dwóch czyli o 1,4, przy przejściu do ISO 400/27° wzrasta 4 razy a więc czynnik 2 itd.)


Histogram


Przełącz aparat do obsługi manualnej (M) i korzystaj z histogramu na LCD do oceny ekspozycji. Histogram jest odzwierciedleniem tego, co znajduje się przed obiektywem aparatu. Jeżeli scena lub obiekt są ciemne, to histogram będzie skupiony po lewej stronie skali, jeżeli scena jest bardzo jasna, najwyższe wartości będą skupione przy prawym krańcu (pamiętajcie, lewa strona oznacza ciemne tony, a prawa najjaśniejsze). Jeżeli scena składa się z tonów średniej szarości, np. jest to brązowy koń na zielonej trawie, wtedy histogram będzie miał kształt pagórka w centralnej jego części. Nie ma czegoś takiego, jak jeden idealny histogram. Histogram pomaga rozpoznać scenę i znaleźć idealne parametry do właściwego jej zapisania.


Co każdy fotograf powinien wiedzieć?

Podczas robienia zdjęć na wprost tryb automatyczny zrobi za ciebie wszystkie obliczenia. Jednakże problem narasta kiedy mamy różne elementy na zdjęciu w różnych odległościach od aparatu, wtedy jest bardzo przydatne mieć trochę pojęcia o tym co się dzieje, aby się nie zdziwić kiedy zobaczymy efekt końcowy - większość tematu na zdjęciu będzie niedoświetlona lub prześwietlona. Warto zapamiętać, że jeżeli oddalimy się od obiektu dwa razy, do materiału światłoczułego(matrycy lub filmu) dotrze 1/4 światła.

A na koniec części drugiej małe know/how. Elementarne zasady w fotografii. :)

elemantarne zasady w fotografii
zasady obowiązujące w fotografii/studioeb.pl 2016